Od 1 maja 2004 r. Polacy mogą wjechać do Portugalii na podstawie paszportu lub dowodu osobistego (zarówno starego, ważnego maksymalnie do 31 grudnia 2007 r., jak i nowego typu). W przypadku starszych, książeczkowych dowodów osobistych zalecane jest upewnienie się, czy dokument jest w wystarczająco dobrym stanie technicznym i pozwala na stwierdzenie tożsamości. Posiadacze zniszczonych egzemplarzy powinni z odpowiednim wyprzedzeniem przed planowanym wyjazdem złożyć wnioski o wymianę dokumentu na nowy.

Zasada swobodnego przepływu osób oznacza, że wjazdu można odmówić tylko w przypadku, kiedy zagraża to bezpieczeństwu wewnętrznemu państwa (np. terroryzm) lub narusza podstawowe zasady współżycia społecznego. Jeżeli natomiast odmowa wjazdu związana będzie z wyrokiem skazującym, to uzasadnienie wyroku musi wskazywać na potencjalną groźbę naruszenia porządku publicznego.

Całkowicie zostaje zniesiony obowiązek posiadania wizy, niezależnie od celu i czasu trwania pobytu. Należy pamiętać, że na pobyt dłuższy niż 3 miesiące konieczne będzie uzyskanie stosownego zezwolenia. Należy zgłosić się w tym celu do urzędu ds. cudzoziemców. Potrzebne dokumenty: aktualny paszport lub dowód tożsamości, 3 zdjęcia, zaświadczenie o opłacaniu składek na ubezpieczenie społeczne w kraju dotychczasowego zamieszkania.

Z uwagi na wysokie koszty opieki medycznej w Portugalii, należy wykupić w Polsce ubezpieczenie kosztów leczenia i następstw nieszczęśliwych wypadków. W Lizbonie znajdują się przedstawicielstwa niektórych polskich towarzystw ubezpieczeniowych. Wobec braku zagrożeń sanitarno-epidemiologicznych nie wymaga się specjalnych szczepień.

W Portugalii dominuje prywatny system opieki medycznej. Cena standardowej prywatnej wizyty lekarskiej wynosi około 60-100 euro, doba w szpitalu 150-250 euro. Opłata za konsultację w przyszpitalnym oddziale pogotowia ratunkowego (tzw. Urgencia) kształtuje się w przedziale od 40 do 60 euro. Większość lekarstw jest dostępna w aptekach bez recepty.

Portugalia nie jest krajem mniej bezpiecznym niż inne kraje UE. W miejscach wzmożonego ruchu osobowego (centralne place miast, dworce, dzielnice przyportowe), również w hotelach, istnieje niebezpieczeństwo kradzieży kieszonkowych i włamań do samochodów w poszukiwaniu wartościowych przedmiotów. Nie istnieją ograniczenia w podróżowaniu po Portugalii.

Od 1 maja 2004 r. nie istnieją granice celne pomiędzy krajami Unii Europejskiej a Polską. Turyści podróżujący po krajach Unii nie podlegają żadnym ograniczeniom dotyczącym ilości zakupionych i przewożonych towarów pod warunkiem, że są one przeznaczone do użytku osobistego i nie podlegają odsprzedaży. Pojęcie "do użytku osobistego" oznacza również wykorzystanie przewożonych towarów na prezenty, jednakże ich sprzedaż jest naruszeniem prawa i grozi ich konfiskatą oraz dodatkową karą. Odebraniu może również podlegać pojazd, którym towary są przewożone.

Przykładowo, przewożone towary uznaje się za przeznaczone do użytku osobistego, jeżeli nie przekraczają ustalonych limitów:
- 800 papierosów
- 200 cygar
- 1 kg tytoniu
- 10 litrów spirytusu
- 20 litrów wina ze zwiększoną zawartością alkoholu (np. sherry, porto)
- 90 litrów wina (w tym maksymalnie 60 litrów wina musującego)
- 110 litrów piwa.

Generalna zasada mówi, że osoby poniżej 17 roku życia nie mogą przewozić wyrobów alkoholowych lub tytoniowych. Po przystąpieniu Polski do UE nie ma możliwości ubiegania się przez polskich turystów wracających do kraju o zwrot podatku VAT od towarów zakupionych w krajach unijnych.

Zaleca się posiadanie międzynarodowego prawa jazdy, jednak turyści mogą posługiwać się polskim dokumentem.